Fenna Wenselaar
fenna.JPG

Blog

Yasmina gaf eerste indrukken weg en dit is hoe ze dat vond

EERSTE INDRUKKEN ZIJN OVERAL. MISSCHIEN IS DAT OOK METEEN HET ONDUIDELIJKE ERAAN; JE HEBT BIJNA NIET IN DE GATEN DAT ZE ER ZIJN. IK ZOEK UIT HOE EEN EERSTE INDRUK WERKT. YASMINA OVER HET WEGGEVEN VAN 'EERSTE INDRUKKEN TO GO'.

Yasmina is een van mijn eerste indruk-collega's en ze kan raden als geen ander. Ze vertelt mij hoe ze het vindt om eerste indrukken weg te geven.

Voelt het onnatuurlijk om je eerste indruk op te schrijven en weg te geven? 

'Nee, dat voelt helemaal niet onnatuurlijk. Je oordeelt toch al. Het enige verschil is dat je nu die gedachten opschrijft. Soms is het lastig om woorden te vinden. Veel gedachten zijn toch best abstract. Het concreet maken van zo'n eerste indruk kan lastig zijn. Ik werk in een kledingwinkel en daar moet ik snel een profiel schetsen van een klant om te kunnen inschatten wat ze wel of niet mooi vinden en waar ze behoefte aan hebben.'

Wat valt je op aan de reacties van de mensen aan wie je een eerste indruk geeft?

'Veel mensen reageren verbaasd omdat het best vaak klopt wat ik opschrijf. Dan vinden ze me een tovenaar of een waarzegster. Ik denk ook dat ze me daardoor mogen, er ontstaat een soort klik omdat ik ze een beetje leer kennen. Ik denk dat mijn eerste indrukken vaak kloppen omdat veel cliché's en stereotypes gewoon waar zijn. Cliché's zijn niet voor niets cliché's. Mensen passen dus best vaak in een hokje. Ik zou ook niet weten waarom het erg zou zijn dat we dat doen. Het is een manier om mensen in te schatten. Volgens mij is dat een natuurlijk iets. Mensen zien er vaak uit zoals ze zijn en intuïtief voel je dat aan.'

Merk je dat je oordeel hier anders is dan wanneer je bijvoorbeeld over straat of door het station loopt?

'Ja. Vanachter dit loket is het persoonlijker. Het is heel intiem als iemand zo voor me staat. En ik leg mijn gedachten bloot. Op het station, bijvoorbeeld, dan blijven mijn gedachten van mij. Hier deel ik ze met de ander. Ik heb geen gemene eerste indrukken weggegeven. Misschien komen die mensen hier niet, mensen waarvan ik denk dat ze vieze dingen doen thuis. Soms denk ik wel iets negatiefs maar dan probeer ik dit anders op te schrijven. Aan een belediging heeft niemand iets. Waarom zou ik iemand willen beledigen? Zo schrijf ik op dat iemand van grapjes maken houdt als ik denk dat het geen serieus persoon is. En misschien vindt ik van niemand echt gemene dingen als ze zo voor me staan. Het is gewoon heel intiem en veel lachen verlegen of staan er onhandig bij. Dat is zo anders dan wanneer iemand chagrijnig voorbij loopt, dan heb je veel gemakkelijker negatieve gedachten.'

Wat heeft het je opgeleverd om je eerste indrukken weg te geven?

'Ik heb ontdekt dat het toch vaak klopt, die vooroordelen. Veel mensen vinden dat mijn eerste indruk die ik over ze heb opgeschreven klopt. We kunnen blijkbaar best prima inschatten wie een ander is. Maar ik denk niet dat ik in het dagelijks leven meer eerste indrukken zal uitspreken. Misschien na een tijdje, als je de ander al wat beter kent en je komt erachter dat de persoon heel erg meevalt in vergelijking tot de eerste indruk die ik had. Dan durf ik dat wel te zeggen. Maar ik zal niet snel op straat iemand aanspreken en zeggen: 'Jij hebt vast drie kinderen en een hond. Klopt dat?''

Dit vond afgelopen week plaats in het Stadskantoor van Utrecht. Houd dit blog in de gaten voor andere plekken waar het loketje te zien zal zijn. 

Fenna Wenselaar