Fenna Wenselaar
Kindergedachten bewerkt_4.JPG

Kindergedachten | Design

asdfasdf.jpg

KINDERGEDACHTEN

2014

Als 10-jarige geloofde ik alles wat zich in mijn gedachten afspeelde. Ik verstond de volwassenen niet als ze gesprekken met elkaar voerden met de bijbehorende lichaamstaal.

Ze spraken een taal die ik absoluut niet verstond. Omdat ik niks van wat voor hun normaal leek begreep, begon ik met het maken van mijn eigen logica.

Zo dacht ik dat er een meneer achter het pinautomaat zat, om het bedrag dat mijn moeder intoetste door de muur heen te duwen. Ik dacht dat ik de wasmachine kon verstaan en dat mijn ouders niet mijn ouders waren, maar mensen met heel goed gelukte maskers.

Voor mij waren deze gedachten meer dan logisch. Ik handelde ernaar. Nu vraag ik me af hoe ik mezelf heb kunnen geloven. Maar meer dan we misschien denken hebben we nu nog steeds dit soort eigenaardige onlogische gedachten.

Wij maken onszelf net zo goed als kinderen van alles wijs.

Dit idee neem ik telkens opnieuw mee in mijn ontwerp proces: het zoeken naar een nieuwe (beeld)taal om even af te wijken van de bestaande (en voor onszelf logische) logica. Ik deel graag mijn verbazingen met je.

Deze mannencollectie is gebaseerd op dit soort kinderlijke gedachten.

Het feit dat kinderen schaamteloos buiten rondrennen op hun sokken en dat het absoluut belachelijk zou zijn als een volwassen man dit zou doen.

De vrije manier waarop kinderen denken en die we grotendeels verliezen naar mate we ouder worden was een basis voor deze collectie. Ik heb gekozen voor een mannencollectie die bomvol codes en regels zit. Want zoals er in vrouwenmode veel mogelijk is, zo zijn er nog veel grenzen te verleggen in de mannenmode. Een vrouw kan bijvoorbeeld best een mannenblouse aan, zelfs al is deze veel te groot. Maar andersom is het gek als een man een rok aan wilt.

Codes om gebroken te worden. En in je gedachten kan alles. Zeker in kindergedachten

gdfgdh.jpg

CHILDREN'S THOUGHTS

2014           

As a 10 year old I believed in my own thoughts. I did not understand any of the conversations and body languages the adults had.

They spoke a language I absolutely did not understand. I started to create my own logic, because I did not understand them. I remember some thoughts I had.

For example, I thought there was a man sitting at the other side of the cash dispenser to give my mother her money after she pressed the 'ok' button. I believed I was able to communicate with our washing machine and I wondered if my parents were really my parents or just two people wearing realistic masks. 

When I was 10, these thoughts were totally logic to me. I acted after them. Nowadays I wonder how I could possibly believe myself. More than we might think we still have these peculiar, illogical thoughts.

We make ourselves believe in things, just like kids do.

This idea is the base for starting a designing project: looking for a new (visual) language to deviate from existing (to us very logical) logic.

This menswear collection is based on these thoughts I used to have when I was around 10 years old.

The fact that children are allowed to run around shamelessly outside on their socks, but when a man decides to do the same and skip the shoes, it would be absolutely ridiculous.

Children are able to think out of the box. A big part of this open minded way of thinking we lose while growing up. These thoughts are the base for my collection. I have chosen menswear that is still full of codes and requirements on how to dress. For woman there are more options. A woman is allowed to wear, for example trousers, a Colbert, and even big sweaters. But for men it is still more difficult and society doesn’t agree on them wearing skirts. 

Codes to break. In your thoughts anything is possible. Especially in children’s thoughts.